انتخابات مقدماتی،رابرت درو،امریکا،1960
انتخابات مقدماتی
یادداشت کارگردان
محسن قادری
یادداشت کارگردان
محسن قادری
انتخابات مقدماتی،فیلم مستندی به سبک «سینما مستقیم» ساخته رابرت درو،درباره مبارزه انتخاباتی سال 1960جان اف کندی و هوبرت همفری برای کسب نامزدی حزب دموکرات امریکاست.نویسنده،کارگردان وتهیه کننده فیلم رابرت درو،وفیلم برداران آن ریچارد لیکاک وآلبرت مایزلس هستند و د.ن.پنبیکرنیز آن را تدوین کرده است.این فیلم،نخستین گام برجسته در این سبک فیلم سازی مستند به شمار می رود. سازندگان آن با به کارگیری دوربین های قابل حمل وابزارهای صدابرداری سبک وزن توانستند نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری امریکا را درمیان خیل جمعیت مشتاق دنبال کنند وبا آنها به اتاق های پرجمعیت هتل پا نهند وچهره های آنها را درحالی که منتظر اعلام آراهستند زیر نظرگیرند.دستاورد این شیوه کار،نزدیکی هرچه بیش تربا شخصیت های فیلم است که فنون روایت کلاسیک مستند ازآن بی بهره بود.این شیوه به چیزی انجامید که تا امروزهمچون شیوه معیارگزارش ویدیویی شناخته می شود.
«کتابخانه کنگره» امریکا انتخابات مقدماتی را دارای « ارزش فرهنگی» دانست وآن را درشمار«بایگانی ملی فیلم» در آورد.
رابرت درودرباره روزهای ساخت این فیلم می نویسد:«درآن زمان پیشنهاد من این بود که نوعی تاریخ ریاست جمهوری جدید پدید بیاوریم؛یعنی هرآنچه که درلحظه مشخصی ازانتخابات ریاست جمهوری کسالت بارمی شود را ببینیم واحساس کنیم:حالات چهره، حس و حال کشور،تنش ها دراتاق؛به گونه ای که رییس جمهورهای آینده بتوانند برگردند وبه این نگاه کنند وببینند وبیاموزند».
آنچه درپی می آید یادداشت رابرت درو درباره حس وحال روزهای ساخت این فیلم است.
ساخت«انتخابات مقدماتی»(1960)،نخستین فیلم خودانگیخته ما،تجربه ای روحی برپایه چیزی نزدیک به شکنجه جسمی بود.خاطراتم از لابراتوارمیچ باگدانویچ درنیویورک آغازمی شود.اومی خواست دوربین قابل حمل جدیدمان را به من تحویل دهد تا صبح روزبعد برای فیلم برداری ازسناتورجان اف کندی درموعد مقرربه ویسکانسین برویم اما دوربین هنوز آماده نبود.پروازاول،دوم وسوم را ازدست دادم.به شدت سراسیمه بودم. گمان کنم فشاری که برخود احساس می کردم وبه میچ انتقال می دادم برای هردوی ما هراس آورشده بود چرا که میچ قید دوربین را زد وبه طرف جعبه کمک های اولیه دوید.پیش خود گفتم:«خدای من،نکند بلایی سرخودش بیاورد».میچ محتویات شیشه ای را کف دستش خالی کرد وبه جای این که قرص ها را ببلعد،آنها را به من داد وگفت:«بیا،قرص های آرام بخش»!
این بخشی ازتنشی بود که سپس درطی پنج شبانه روزتحمل کردیم.دوربین جدید را ریچارد لیکاک به دست داشت که سیم اش به ضبط صوت«پرفکتون»وصل بود ومن حمل اش می کردم.دوربین های معمولی دیگری هم بودند که به آل[برت] مایزلس، ترنس مک کارتنی فیلگیت،و د.ن.پنبیکر سپرده بودم.
دوربین جدید سبک وزن ما،دوربین آریکان که میچ درآن تغییرات زیادی داده بود، نزدیک 50 پوند وزن داشت ودارای مبدل برق،ذخیره برق وباتری بود ورول های 100 فوتی فیلم می پذیرفت.یعنی این که ما می بایست هر دودقیقه ونیم حلقه ها را عوض می کردیم.عدسی ها فوکوس را ازدست می دادند وگاه فیلم دردریچه دوربین نوسان می یافت.پس ازاین،پی بردیم که سیم رابط دوربین به دستگاه ضبط صوت من درتمام مدت قطع بوده.یعنی این که سیستم همگاه سازی فیلم و نوار صدا ازکارافتاده بوده است.
دراین فاصله،سناتور کندی وسناتورهمفری به ما روی خوش نشان دادند وما را در اتومبیل ها واتوبوس های خود راه دادند وهر روز خود وطبعا ما را ازخستگی ازپا می انداختند.هرشب چند ساعتی درکف اتاق هتل امان سه تل بزرگ به چشم می خورد: لباس های چرک، وسایل فیلم سازی بازشده ازهم،ونعش آدم ها لابه لای دسته ورق های زردرنگ که ازآنها استفاده می کردم تا فیلم برداری روز بعد را برنامه ریزی کنم. تفکیک این تل ها ازیکدیگرهمیشه آسان نبود.
با این همه،ما ازمحدودیت های خود هیجان زده بودیم وکاملا می دانستیم که این آغاز شیوه نویی ازفیلم سازی در امریکاست.«انتخابات مقدماتی» همچنین راه را برایم هموار ساخت تا سه فیلم دیگر درباره جان.اف.کندی بسازم که «رییس جمهوری برای به یاد آوردن:همگام با جان اف.کندی» برپایه آنها ساخته شده است.
0 دیدگاه:
ارسال يک نظر