همایش فیلم فلاهرتی

رابرت فلاهرتی و خانواده فیلم « مرد آرانی»

(1934)

همایش فیلم فلاهرتی

همایش فیلم فلاهرتی نام خود را از رابرت فلاهرتی (1884-1951) مستندساز امریکایی برگرفته که از دید بسیاری پدر سینمای مستند امریکا به شمار می رود. « نانوک شمالی » (1922) مستند نوآورانه او درباره زندگی اسکیمویی از شناخته ترین فیلم های دوره خاموش به شمار می رود. فلاهرتی همچنین آفریننده فیلم های کلاسیک شاعرانه ای چون موآنا، مرد آرانی، و داستان لوییزیانا است.

همایش فیلم فلاهرتی در سال 1955 به هنگامی آغاز به کار کرد که فرانسیس فلاهرتی همسر رابرت فلاهرتی گروهی از فیلم سازان، منتقدان، دارندگان آثار هنری، موسیقی دانان و دیگر علاقمندان فیلم را پس از مرگ وی در خانه اش در ورمونت گرد هم آورد. از آن پس بیش از چهل سال است که این همایش به کانون برجسته و متفاوتی تبدیل شده که می کوشد فیلم سازان و دیگر هنرمندان را به یافتن قابلیت های تصویر متحرک تشویق سازد.

فیلم های کارگردانانی چون رابرت درو، لویی مال، برادران مایزلس، میرا نایر، ساتیا جیت رای، و رابرت ام. یانگ پیش از آنکه در صحنه فیلم امریکا به نمایش در آیند نخستین بار در این همایش سینمایی به نمایش در آمدند. فنون و رویکردهای نوین سینمایی که نخستین بار در این همایش ارائه شده و به بحث گذاشته شده اند سپس راه خود را در جریان غالب سینمای امریکا باز کرده و عمومیت یافته اند.

همایش فیلم رابرت فلاهرتی می کوشد به اهداف زیر دست یابد:

- تولید، پخش، نمایش و نگهداشت آثار انسانی.

کوشش در برپایی نشست ها پیرامون مباحث امروزی با برگزاری میزگردها و پدید آوردن فرصت گفت و گو و مبادله فکری برای پدید آوران رسانه ای.

- برانگیختن علاقه، شناخت، و پشتیبانی از فیلم سازان برای کار با پدید آوران قالب های هنری و اصول انسانی.

- انتقال بینشی فراگیر از هنرهای رسانه ای به منظور تقویت مفهوم بشریت همچون عامل مشترک همه انسان ها.

- همایش فیلم فلاهرتی در گذر سال ها از یک هم نشینی ساده و غیر رسمی با حضور فیلم سازان و دانش جویان به یک کانون هنرهای رسانه ای مطرح و جا افتاده تبدیل شده و نقش ارزشمندی در پشتیبانی سینمای مستند و فیلم و و ویدیوی مستقل دارد.

وبسایت همایش فیلم رابرت فلاهرتی

آگهی این همایش

مراکز آموزش مستند

نوشته ای درشناخت ده مرکز برجسته آموزش دانشگاهی و نادانشگاهی مستند جهان همراه با نشانی وبسایت های آنها.

کاتلین گراهام
23 دسامبر 2008
محسن قادری

این روزها پیدا کردن مرکزمناسبی برای آموزش فیلم سازی داستانی کار بسیارآسانی است. ده فهرست برتر این گونه مراکز مشتی از این خروار است و از آن سو جست و جوی عبارت « آموزش فیلم سازی » (learn filmaking) در گوگل بیش از 30.000 یافته را دربرمی گیرد. اما دانشجویانی که می خواهند چگونگی ساخت فیلم مستند را فرابگیرند چه باید بکنند؟ هرچند بسیاری از بهترین برنامه های آموزش دانشگاهی فرصت هایی نیز برای آموزش اندک فیلم سازی ناداستانی ارائه می دهند اما برنامه هایی که توجه خود را تنها بر این موضوع گذاشته باشند بسیار کمیاب اند. معمولا هنگامی که زمان ارائه موضوع پایان نامه یا پروژه پایان ترم فرا می رسد به دانش جویان فیلم سازی آزادی بیشتری داده می شود اما تا آن زمان کار درسی آنها سمت و سوی مشخص دارد.
با این همه، این موضوع نباید مستند سازان جویای نام را دلسرد کند. در دهه گذشته دروس بسیار زیادی برای برآوردن نیازهای آموزشی آنها پدید آمده که برخی از بهترین های آنها تنها در دو سال گذشته شکل گرفته اند. در ادامه این مطلب، ده نمونه از برترین برنامه های آموزشی کمیاب مستند بدون نظم و توالی خاصی معرفی می شوند. یادآوری می شود که این گروه از برنامه ها به گونه مساوی به مراکز ارائه مدرک دانشگاهی و نادانشگاهی تقسیم شده است.مرکز پژوهش های مستند دانشگاه دوک
Duke Center for for Documentary Studiesدانشگاه دوک یک دوره کارشناسی میان رشته ای و دوره آموزش پیوسته ارائه می دهد که هر دو بر عکاسی و تاثیر آن بر مستند تکیه دارند. این برنامه آموزشی هممچنین توجه زیادی به تاریخ شکل هنر دارد و تاکید دروس امسال بر مستندهای کلاسیک و سنت های فیلم مستند است. دانشجویان تشویق می شوند که کار درسی مرتبط را در گروه های دیگر دانشگاه همچون گروه تاریخ و جامعه شناسی پی بگیرند و کارهایی تولید کنند که به مستند همچون عامل دگرگونی اجتماعی نگریسته باشند. در واقع، این مرکز برنامه ای با نام « سواد از راه عکاسی » را به اجرا درمی آورد که در آن دانشجویان مدارس دولتی محلی کارگاه هایی را می گذرانند تا تصاویری از زندگی خود بگیرند.
برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه بنگرید مرکز  پژوهش های مستند دانشگاه دوک

مرکزمستند دانشگاه جورج واشینگتون
The Documentary Center at
George Washington University

اگربه دنبال برنامه ای با پایه های محکم در زمینه تاریخ و نظریه هستید دروس شش ماهه دانشگاه جورج واشینگتون گزینه بسیار مناسبی است. دانشجویان این مرکزمستند نخست به فراگیری دروس تحلیلی می پردازند و تشویق می شوند که پیش از به دست گرفتن دوربین بگذارند ایده هایی که برای طرح های آینده خود دارند به پختگی برسد. گروه کوچک (15 نفره ای) از دانشجویان پس از چهارهفته شناخت روش و رویکرد مستند به کمک نمایش فیلم ها و کارهای نوشتاری، فراگیری مبادی تولید را آغاز می کنند. گروه در پایان موضوعی را برای فیلم پایان نامه خود انتخاب می کند و همگی در هشت هفته پایانی با هم بر روی آن کار می کنند. نینا گیلدن سیوی مدیر این مرکز همچنین مدیر اجرایی « سیلورداکس: جشنواره مستند شبکه دیسکاوری/AFI » است که به دانشجویان فرصت بی مانندی می دهد تا فیلم های مستندسازان حرفه ای این حوزه را ببینند و در گردهمایی های آموزشی شرکت کنند.

برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه آموزشی بنگرید مرکز مستند دانشگاه جورج واشینگتونکانون مستند دانشگاه فلوریدا
University of Florida
The Documentary Institute

کانون مستند دانشگاه فلوریدا با دعوت ازفیلم سازانی چون دی. ای. پنبیکر (« به گذشته ننگر »،1967)، پترگیلبرت (فیلم بردار « رویاهای حلقه »، 1994)** و مارگرت درین (تهیه کننده اجرایی مجموعه مستند « تجربه امریکایی »، شبکه تلویزیونی PBS) شهرتی برجسته دارد. برنامه دو ساله فوق لیسانس این کانون تاکید زیادی بر تاریخ مستند دارد و حتی درسی نیزدرباره اخلاق فیلم سازی ناداستانی ارائه می دهد. دانشجویان افزون بر دسترسی به پیشرفته ترین تجهیزات و تسهیلات همچنین فرصت دارند که در فاصله دو سال کار درسی خود در تابستان به کارورزی بپردازند. هماهنگ کننده طرح کارورزی در دانشگاه فلوریدا دانشجویان را در مراکزی چون National Geographic، گروه « تولیدات مستند شبکه تلویزیونی HBO »، و شبکه تلویزیونی Discovery به کارورزی می گمارد. فیلم های تولید شده در این کانون جوایز بسیاری دریافت داشته اند و در مراکزی چون جشنواره فیلم زیر زمینی نیویورک و جشنواره جهانی فیلم ونکوور به نمایش درآمده اند.

برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه آموزشی بنگرید کانون مستند دانشگاه فلوریدا

دروس مستندسازی کارگاه رسانه ای دانشگاه مِین
Maine Media Workshop's Documentary Filmmaking Courses

هرچند دانشگاه مِین یک برنامه جامع چهار هفته ای فیلم مستند ارائه می دهد کارگاه های فشرده تر و تخصصی تر این دانشگاه آن را از دیگر مراکز آموزشی متمایز می سازد. دانشجویان می توانند از میان فهرست قابل توجه دروس کم یابی چون « تولید مستند تاریخی » و « هنر گفت و گو » دست به انتخاب زنند. مدرسه مِین شاید بهترین فرصت برای دانشجویانی است که پیش تر در فیلم سازی داستانی مهارت یافته واکنون در پی تجربه های پیش رفته ترمستند اند. آنها به جای دنبال کردن دروس مبتدی می توانند به گونه مستقیم ساخت مستند بلند را فرابگیرند بدون آنکه لازم باشد کلاس های غیرضروری تولید را دوباره بگذرانند. جک مک دانلد که واحد چهار هفته ای و بسیاری از کارگاه های فشرده تر را تدریس می کند نویسنده و کارگردان و برنده جایزه Emmy است که کارهایش در شبکه های تلویزیونی « نشنال جئوگرافیک اکسپلورر »، دیسکاوری، TLC و PBS به نمایش درآمده اند.

برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه بنگرید کارگاه های رسانه ای مدرسه مین

گروه فیلم و ویدیوی مستند دانشگاه استنفورد
Stanford University
Documentary Film and Video

یکی از مهم ترین مزایای این دوره دوساله M.F.A* (کارشناسی ارشد هنرهای زیبا) این است که از دروس پایه آغازمی شود. دانشجویان افزون بر یادگیری همه جنبه های تولید فیلم دیجیتال همچنین در زمینه فیلم 16 م م نیز تبحر می یابند و به آنها درک بهتری از خاستگاه های راستین فیلم سازی مستند داده می شود. اگرچه فهرست دروس انتخابی موجود چندان زیاد نیست، دانشجویان کارشناسی ارشد آموزش پایه ای محکمی در زمینه نظریه و تاریخ و همچنین در زمینه مقدمات فیلم سازی در جهان واقعیت به دست می آورند و با گذراندن واحد عملی تولید، چم وخم های برنامه ریزی مالی مستند را فرا می گیرند. دانشجویان هنگام کار بر روی فیلم پایان نامه خود به سیستم تدوین « Final Cut Pro » دسترسی دارند. فیلم های پایان نامه دانشجویان سال پیش در برخی از معتبرترین جشنواره ها چون جشنواره ساندانس، برلین و ادینبورا پذیرفته شدند.

برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه بنگرید گروه هنر وتاریخ هنر دانشگاه استنفورد، پژوهش های فیلم و رسانه

کمپ فیلم سازی مستند آکادمی رسانه های دیجیتال
Digital Media Academy's Documentary Filmmaking Camp

دوره متمرکز یک هفته ای مستند با نگاه به فیلم سازان نوآموزی برنامه ریزی شده که می خواهند آشنایی کوتاه اما جامعی از این کار به دست آورند. دانش آموزان به فضایی کمپ مانند وارد می شوند و این گزینه را دارند که در مدرسه به عنوان دانش آموز « شبانه روزی » بمانند یا تنها در کلاس های ساعت هشت و نیم تا چهار و نیم هر روز شرکت کنند. جدول زمانی دروس روزانه این مرکز به این شرح است: نظریه و تکنیک به هنگام صبح، کارگاه های تولید تا هنگام ظهر و تمرینات فیلم برداری در بعد از ظهر. برای دانش آموزان واحدهای شبانه غذا و فعالیت های دانشگاهی رایگان است و همین امر برنامه کمپ فیلم سازی مستند آکادمی رسانه های دیجیتال را به گزینه ای عالی برای تحقق رویاهای فیلم سازان نوجوان تبدیل می کند.

برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه بنگرید مستند سازی درفرهنگستان رسانه های دیجیتالی

مدرسه روزنامه نگاری دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
UC Berkeley School of Journalism

برخی ازموضوعات بنیادی برنامه مستند برکلی ممکن است برای فیلم ساز جویای نام غیرضروری به نظر رسد. اما با نگاه به مدرکی که این مدرسه ارائه می دهد - کارشناسی ارشد روزنامه نگاری-لوازم و ضروریات کار در زمینه خبررسانی تلویزیونی اهمیت بیش تری می یابد. این دوره دو ساله تنها بر روش های دیجیتال متمرکز است و آشکارا تاکید زیادی بر کار با تصاویر بایگانی دارد و سبب می شود که این دوره همخوانی زیادی برای دانشجویانی داشته باشد که به مستندهای تاریخی علاقه دارند. اگرچه دانشجویان تا سال دوم تولید عملی ندارند، در آغاز درک بسیارعمیقی از کار خود به دست می آورند. دروسی چون حقوق و اخلاق و تاریخ مستند به آنها امکان می دهد تا تصور روشن تری از نوع کاری که می خواهند انجام دهند و شیوه ای که در نهایت برای اجرای آن در پیش می گیرند داشته باشند. برکلی فرصت های ارزشمندی در اختیار دانشجویان می گذارد تا با چهره های شناخته شده این رسانه دیدار وگفت وگو کنند.

برای آگاهی بیش تر درباره این برنامه بنگرید مدرسه روزنامه نگاری برکلی

پژوهش های رسانه ای مستند « مدرسه جدید »
The New School
Documentary Media Studies

مدرک دانش آموختگی پژوهش های رسانه ای مستندِ « مدرسه جدید » برای مستندسازان جوانی خوب است که از فیلمی که می خواهند بسازند تصور روشن دارند. درواقع، این یکی از مقتضیات شرکت در این برنامه است. دانشجویانی که در « مدرسه جدید » ثبت نام می کنند افزون بر داشتن مدرک کارشناسی نهادی دیگر باید موضوع پایان نامه خود را از پیش آماده کرده و در اختیار داشته باشند. این برنامه یک ساله کوتاه اما جامع دارای دروس بسیار ویژه ای چون « مستند همچون تجربه اجتماعی » و« رسانه های نوپدید و تجربه مستند » است. دانشجویان لازم است در قالب یک واحد جنبی در برنامه های دو هفته یک بار Doc Talk شرکت کنند که کارهای مستندسازان شناخته شده ای چون دی. ای. پنبیکر و راشل گرادی و هایدی اوینگ (کمپ مسیح، 2006) را به نمایش می گذارد. با جایزه اسکاری که سال گذشته سینتیا ویدز دانش آموز پیشین این مدرسه در بخش مستند کوتاه به دست آورد آوازه این مدرسه دو چندان شد.

برای آگاهی بیش تر بنگرید مدرک فارغ التحصلی پژوهش های رسانه ای مستند

هنرستان فیلم سازی مستند فرهنگستان فیلم نیویورک
New York Film Academy's Documentary Filmmaking Conservatory

این دوره آموزشی فشرده و عملی هرچند تنها یک سال ازعمر آن می گذرد ازقابلیت های بسیاری برخوردار است. آندریا سویفت دانش آموخته دانشگاه کلمبیا و مدیر این برنامه آموزشی تلاش زیادی دارد تا ایده محوری آکادمی فیلم نیویورک را به تحقق برساند: یادگیری از راه عمل. دانش جویان دروس مستند از روز نخست با دوربین به کارمی پردازند و دسترسی گسترده به تجهیزات بیرون از کلاس دارند. از افتخارات این آکادمی این است که برای سخنرانی ها و دوره های آموزشی خود چهره های حرفه ای این رشته را به خدمت می گیرد. دانش آموختگان نخستین دوره این مرکز این فرصت را یافتند که ایده یک برنامه سبک تلویزیون حقیقت را به تهیه کننده ای در شبکه دیسکاوری ارائه دهند و همچنین با باب آیزنهارد (تن آدمی، 1980، سربازان موزیک، 1991) تدوین گر برنده جایزه امی برروی فیلم های پایانه نامه خود به کار بپرداند.

برای آگاهی بیش تر بنگرید برنامه مستند سازی آکادمی فیلم نیویورک بخش رسانه های مستند دانشگاه ریرسون
Ryerson University
Documentary Media

این برنامه کارشناسی ارشد دوساله تنها یک نمونه از برنامه ها در کانادا و یکی از بهترین نمونه های خود تا کنون است. ریرسون همانند دانشگاه دوک تاکید زیادی بر عکاسی دارد و به تازگی « م جموعه بلک استار » را فراهم آورده که منبع بیانی ارزشمندی در بردارنده نزدیک به 300 هزارعکس است. دروس دانشگاه ریرسن نیز به همین اندازه جذاب است و دارای چندین واحد انتخابی پیشرفته چون « موضوع های ارتباطات درون فرهنگی » و «جنبش ها/موضوعات درعکاسی امروز » است. اساتید دانشکده فیلم سازان، پژوهش گران و مورخانی از سراسرجهان اند که فرصت های کارورزی و کارآموزی داخلی و خارجی برای دانشجویان فراهم می آورند.

برای آگاهی بیش تر بنگرید (برنامه) رسانه های مستند دانشگاه ریرسون *Master of Fine Arts
**ساخته Steve James

First Run Icarus Film

ارمغان قطب، استفان ژولن، 2007

ملک محسن قادری

سایت First Run Icarus Film جایی برای خرید وفروش فیلم های مستند در قالب دی وی دی و ویدیو است. نام فیلم ها به گونه الفبایی ساماندهی شده و دسترسی به پیوندهای توضیحی آنها بسیار ساده است. درباره هر فیلم توضیح سودمند و فشرده ای همراه با شناسه سازندگان آن آمده و در پایان دیدگاه مجله ها یا نشریه های شناخته شده سینمایی درباره فیلم ها بازگویی شده است. این سایت یکی از پخش کنندگان برجسته فیلم های مستند، دی وی دی ها و فیلم های ویدیویی است. به نوشته پدید آورندگان این سایت 900 عنوان فیلم در آن به فروش گذاشته شده که بیش تر آنها تولیدات مستقل اند و « چشم اندازهای نوآورانه و آگاهی بخش درباره جهان و دگرگونی های پرشتاب آن به دست می دهند ». از عناوین تازه این گنجینه فیلم می توان به فیلم های زیر اشاره کرد:

جنگ انرژی

جنگ انرژی، آینده گل، آرزوهای بزرگ، ه همانند هند، بازنده ها و برنده ها، تغییر چهره در امریکا، متال و افسردگی، نانجینگ، روزنامه، ارمغان قطب، تا 21 سالگی در افریقای جنوبی

فهرست الفبایی فیلم ها را اینجا بیابید. برای یافتن فهرست موضوعی، اینجا را ببینید.
در بخش « منابع برای کاربران و کتاب خوانان کتابخانه ای » پیوندهای ارزشمندی به برخی وبسایت های پژوهشی داده شده است. در اینجا نیز به فیلم های زندگی نامه ای دسترسی می یابید.

راهنمای فیلم های مستند مجله فیلم و تاریخ

عکس تزیینی است

راهنمای فیلم های مستند مجله فیلم و تاریخ

محسن قادری

آنچه درپی می آید درباره پیدایی «مجله فیلم و تاریخ» اززبان سردبیر آن است.
سپس دسته بندی موضوعی «راهنمای فیلم های مستند» این مجله ارائه می شود.

در29 دسامبر 1970 جان اوکانر و مارتین ای جکسن، کمیته سینمایی مورخان را به انگیزه آغاز انتشار مجله ای درباره فیلم وتاریخ بنیان نهادند.آنها درهمین زمینه بیانیه ای انتشار دادند که بخشی از آن در زیر می آید:

«وجود کمیته سینمایی مورخان برای کاربرد افزون ترمنابع فیلم در زمینه های آموزشی و پژوهشی،گسترش آگاهی ها درباره فیلم و کاربرد فیلم برای مورخان و دیگر دانشمندان علوم اجتماعی است تا این منابع درنظام کارا و سودمند نگهداری فیلم به کارآیند و پژوهش گران بتوانند به بایگانی های فیلم دست رسی یابند وامکان برگزاری گردهم آیی ها و نشست های همپیوند با فیلم فراهم آید.

مجله ای درزمینه فیلم وعلوم انسانی در نخستین روزهای کار پدید خواهدآمد تا مبادله آگاهی ها برای پژوهش گران و دیگرعلاقمندان به فیلم را آسان سازد.کوشش خواهد شد با پژوهش گران علاقمند در دیگر نهادهای اجتماعی ارتباط برقرار شود تا انجمنی مشترک از پژوهش گران فیلم پدید آید.به همین سان،با پژوهش گران خارجی علاقمند به کاربرد فیلم نیز ارتباط برقرار خواهد شد.»

جان اوکانرتا همین چند سال پیش که به بیماری دچارشد سردبیراین مجله بود.با وجود پایان یافتن سردبیری او و نیزبا وجود وقفه درتغییرمجله ازحالت محلی به ملی و بین المللی، ما دوستداران و دوستان او این آرمان را پی گرفتیم. می دانیم که این امر انتظارات او را برآورده خواهد ساخت.موقعیت کنونی جان به عنوان رییس هیات مشاوره سردبیری مجله،انگیزه ای است که ما برترین معیارها را برگزینیم.هنگامی که انجمن تاریخ امریکا جایزه سینمایی جان ای.اوکانر را در 1993به وجود آورد درحقیقت نقش پیش گام جان درتقویت پژوهش،تحقیق و تولید فیلم در زمینه تاریخ،سینما و تصاویر بصری به عنوان قوالب استنادپذیر را به شناسایی رساند.

درسی سال گذشته مجله فیلم و تاریخ مجله ارزانی بوده که حتی کتابخانه های« کم درآمد» می توانند خریدار آن باشند.ما بر روی این موضوع مطالعه می کنیم که رسانه ها چگونه تاریخ را رقم زدند و تاریخ چگونه رسانه ها را رقم زد.ما به بررسی تحول ژانر در طی زمان می پردازیم و اینکه دگرگونی های در فرمول های ژانر چگونه تحت تاثیر خواست های امروزین بوده اند.ما به بررسی کتاب های مرتبط، فیلم ها وبرنامه های ویژه تلویزیونی می پردازیم.مجله فیلم و تاریخ سالی دوبار به همت کمیته فیلم مورخان انتشار می یابد که انجمنی وابسته به انجمن تاریخ امریکا از سال 1970 است.

با بهترین درودها
پتر س.رولینز
سردبیر

درمقدمه ای که برفیلم شناسی مستند درسایت این مجله آمده چنین می خوانیم:

درچند دهه گذشته صدها فیلم مستند با کیفیت بالا درباره جهان وگذشته آن ساخته شده.فهرست این دست فیلم ها همه ساله با پخش این فیلم ها در شبکه های پی بی اس،هیستوری چنل،دیسکاوری چنل ودیگر مراکز رسانه ای بالا می گیرد.تاکنون منبع قابل اعتمادی وجود نداشته که این مستندهای ارزشمند را شناسایی کند و تفسیرهای سودمند دراختیار پژوهندگان، آموزش گران و دانش جویان نهد.مجله فیلم و تاریخ مفتخراست که فیلم شناسی دقیقی از مستندهای تاریخی یا همپیوند با تاریخ دراختیار می نهد.

درآغاز سده بیست ویکم،پتر رولینز،سردبیر مجله فیلم وتاریخ، از کیت ویل لاک استاد تاریخ کالج«رریتان ولی کامیونیتی » درخواست کرد که کتاب شناسی مستندهای کتابخانه شخصی اش را دروبسایت مجله گردآورد.این تحلیل ها و تفسیرها که در طی سالیان به گونه غیر رسمی برای داشنجویان فراهم شده بود پایگاه اطلاعاتی اولیه ای ازعناوین فیلم ها فراهم آورد. از آن زمان تاکنون،مورخان دیگر،فیلم پژوهان و آموزش گران دراین زمینه همکاری های دیگری داشته اند و این مدخل ها را به 300 مورد رسانده اند.بدین سان،این «راهنما» اکنون طرحی رو به گسترش است که هر سال بر دامنه آن افزوده می شود.در گسترش «راهنمای فیلم های مستند مجله فیلم و تاریخ» مشارکت همگانی نقش بنیادی دارد و موجب نو به نو شدن و غنی تر شدن این منبع ارزشمند برای پژوهندگان و دانش جویان می شود.

راهنمای فیلم مستند مجله فیلم وتاریخ بر پایه نظم الفبایی،این موضوعات را دربرمی گیرد:

امریکایی افریقایی
کشاورزی
تاریخ امریکا از حرف a-e
تاریخ امریکا از حرفn-y
رییس جمهورهای امریکا
تاریخ کهن-رنسانس
انسان شناسی
هنر و معماری
اقتصاد
آموزش وپرورش
محیط زیست و طبیعت
نژاد
تکامل
فیلم نگاری
تاریخ دربرابر هولیوود
هولوکوست
طنز
جهانی
قضایی
کار
مسائل هم جنس گرایی مرد وزن،دوجنسیتی و تغییر جنسیتی
رسانه ها
پزشکی و بهداشت
گوناگون
موسیقی و سرگرمی
اسطوره شناسی و فلسفه
بومیان امریکا
اشخاص
اندیشه سیاسی
سیاست
دین
علم و علمی تخیلی
ورزش
ترابری
جنگ ار حرفA-L
جنگ از حرف M-S
جنگ از حرف T-W
زنان

پیک مستند

پیک مستند
محسن قادری

پیک مستند سایتی تخصصی در زمینه سینمای مستند ایران است که به کوشش روبرت صافاریان و پیروز کلانتری راه اندازی شده است.در این وبسایت خبری تحلیلی که چند ماهی است راه اندازی شده به موضوعاتی چون گفت و گو و نقد و خبر و مقالاتی درباره مستندهای شناخته شده ایرانی یا خارجی برمی خوریم. پیک مستند کوششی فردی و تلاشی برای باز شناساندن ارزش های سینمای مستند ایران و کار مستندسازانی است که چه بسا کوشش های هنری وفکری شان به بسترنقد و بررسی اینترنتی درنیافتاده وبی شک پرداخت های تحلیلی نومی طلبند.

تاریخ سینمای مستند ایران با وجود کوشش های ارجمند نویسندگانی که پیش تر به شناسایی آن کوشیده اند همچنان به تاریخ نگاری های نو،نقدهای نو وتحلیل،شناخت وموشکافی بیش تر نیازمند است.بررسی مستندهای ایرانی،نقد دیدگاه ها و جهان بینی مستندسازان ایرانی،ارزیابی دوره های پربار و کم بار سینمای مستند ایران،ریشه های پویایی این سینما در دوره ای و افول یا کم کاری آن در دوره دیگر،بررسی خواست ها و انتظارات مستندسازان ایرانی،نگاه به موضوع در مستندهای ایرانی،مباحث حقوقی و انسانی موضوعات درمستندهای ایرانی،نقش مستندسازان و کارهای شان در آگاهی اجتماعی،سیاسی و فرهنگی یا علمی و دریک کلام بررسی مشکلات و مصائب یا همواری ها و ناهمواری های مستند سازی درایران،واکاوی موضوعات مورد پسند یا پرگرایش دراین سینما وبازشناسی وکشف استعدادهای جوان و پرداختن به کارهای نسل نوین ایرانی برخی ازمواردی هستند که همچنان پژوهش های تحلیلی تازه می خواهند.

ازآنجا که کوشش های فردی در بیشتر زمان نتایجی بس پر باردربردارند و از دست وپاگیری تلاش های نامستقل یا دولتی به دورند امید می رود کوشش ارزنده پیک مستند در گذر زمان به نتیجه منطقی خود برسد و تلاش نویسندگان کوشا و خوش فکر آن ره به سر منزل مقصود برد.چه بسا این کوشش ها درکنارکوشش های خود مستندسازان بتواند تکانه ای نو به چشم انداز نسبتا آرام سینمای مستند ایران بخشد و چهره جهانی آن را ازگمنامی نسبی به درآورد و ازدیدگاهی جهانی، جایگاهی همسنگ با کارهای خوب سینمای داستانی ایران به آن بخشد.

مستندهای ایرانی به یقین جایشان در تلویزیون های غربی بس خالی است و این بدبختانه میدان پخش و عرض اندام آزاد و بی پروا به کارهای بسیارسست و یک سو نگر وبه تعبیر نیمایی« بدآهنگ»می بخشد که بیش تربه دست آدم های نا اهل با فرهنگ و ساختارهای اجتماعی ایران یا به دست آنان که به این فرهنگ بدبین اند یا ایران هراسی دارند یا به ستیزبا آن برخاسته اند ساخته می شوند و دربیش تر زمان هیچ نیستند جز پیروی از دیدگاه های مدیرفلان شبکه اروپایی که می کوشد به انگیزه های سیاسی خاص، موج ایران ستیزی درذهن بیننده اش به راه اندازد.اینها کارهای«گزارش گونه»اند که در لوای مستند به نمایش درمی آیند وهمه جا درتکاپو و وسوسه نقادی و پروپاگاند یا هیاهوی سیاسی، موضوع اصلی خود را قربانی می سازند و چهره واقعی مردم و فرهنگ ایرانی را نه تنها به نمایش نمی گذارند که به لب تیغ تیزتحریف بیمارگونه می برند وبدخواهانه تصویری بس واپس گرا،خام نگر،ناپویا و نادرست از جامعه و مردم ایران به نمایش می گذارند.یقینا نمی توان مستندهای واقع بینانه که جنبه های گوناگون فرهنگ و جامعه ایرانی را به درستی به نمایش می گذارند وهرازگاه درهمین شبکه ها ودرلابلای این تبلیغات آزاردهنده پخش می شوند را نادیده گرفت اما تعداد این آثار چنان اندک و ناچیر است که در گرد وغبار سهمگین« مستندهای غیرقابل اعتماد»فرومی میرند.

امید است کوشش صافاریان و کلانتری و همه دوستداران و پژوهندگان و سازندگان مستند بتواند برگام های فکری برای فراتربردن جایگاه مستند و ارزش های اجتماعی،فرهنگی و آموزشی آن بیش از پیش بیافزاید.درپایان از این دودوست و همکاری گرامی برای معرفی وبلاگ مستند « سینه داک»که هنوز درآغاز راه است بی نهایت سپاسگذارم.

وب سايت درباره ژان روش

ژان روش

وب سايت درباره ژان روش

ژان روش مستندساز برجسته،قوم پژوه،مهندس راه و ساختمان،پژوهشگر و داستان سراي فرانسوي است كه نامش با جنبش سينما وريته پيوند يافته است.پس از مرگ نابهنگامش در فوريه 2004 مجموعه گسترده اي از نگاشته ها و خاطرات از سوي دوستان،همكاران،دانشجويان و بييندگاني از سراسر جهان درباره وي به انتشار رسيد. سايت امريكايي« منابع آموزشي مستند» كه لينك آن دراينجا به گونه ساده«پايگاه فيلم مستند»ناميده شده و پخش كننده اصلي فيلم هاي روش در امريكاست،وب سايت جديدي با همكاري برندا باگ،كرايگ جانسون و شركت تاليسمان درباره روش طراحي كرده است.اين وب سايت جايي براي يادآوري خاطرات درباره ژان روش،بيان سرگذشت خارق العاده زندگي و كار او و معرفي بهتر آثار اوبه بينندگان فيلم هايش است. نشاني اين وب سايت اين است:

ووو.در.اورگ/ژان-روش/