آلفرد استیگلیتز

آلفرد استیگلیتز،عکاس نوگرای امریکایی،
1864-1946

آلفرد استیگلیتز

کشور: امریکا
زاد: یکم ژانویه 1864
مرگ: سیزدهم ژوئیه 1946
حرفه: عکاس

محسن قادری

آلفرد استیگلیتز عکاس امریکایی که دریک خانواده ثروتمند یهودی آلمانی زاده شده بود خیلی زود به عکاسی دلبستگی یافت.او در 1888 در مدرسه پلی تکنیک برلین در رشته مهندسی درس می خواند و نزد هرمان ویلهلم ووگل،مبدع فیلم اورتوکروماتیک دوره می بیند.

نخستین عکس هایش که نمودهای بسیارآشنا ومتعارف دارند،به تاریخ 1883 بازمی گردند.در این عکس ها می توان نفوذ جنبش تصویرگرایی را آشکاردید( استیگلیتز در 1888 جایزه پی.اچ. امرسون را دریافت می دارد که نام استاد بزرگ تصویرگرایی را بر خود دارد).او برخلاف همتایان اش برای رسیدن به حالت نقاشی وار درعکس هایش دست نمی برد و فرایند صمغ بیکرومات(آمیزش صمغ عربی وبیکرومات پتاسیوم)را که فرایندی کهنه وجاافتاده بود به کار نمی گیرد ونگاتیوهای اش را پیرایش نمی کند اما از شرایط آب و هوایی (مه، برف،...)برای رسیدن به حالت محوی درعکس های اش کمک می گیرد.

آلفرد استیگلیتز در 1809 برای همیشه به نیویورک بازمی گردد،عضو باشگاه عکاسی نیویورک می شود ودر زمینه عکاسی (بهبود فرایندهای نوردهی،ظهور،...) به تجربه می پردازد.از میان اصول کشف شده او به « عکاسی دستکاری نشده» برمی خوریم.اوشرکت «هلیوگرام انگریوینگ» را می گرداند،سردبیر مجله «عکاس تازه کار امریکا»( امریکن امیتر فتوگرافر) (1893-1896) وسپس سردبیر مجله «کامرا نوتز»(یادداشت های دوربین) (1897-1902) می شود.ازدرون مایه های مورد علاقه او معماری نیویورک است وازهمین جاست تاثیر او بر کارشاگردش پل استراند + که همراه با چارلز شیلر نقاش فیلم منهتا را با نگاهی عکاسی وار وبیش تر درچارچوب عکاسی مدرن درباره این بخش نیویورک می سازد.منهتا نخستین فیلم آوانگارد امریکایی همراه با فیلم های آوانگارد اروپایی سال های 1920 درپیدایش جنبش فیلم های شهر نگر«سمفونی های شهری» درهمین دهه نقش تعیین کننده می یابد.

آلفرد استیگلیتز وآلوین لانگدن کابرن در1902جریان جدایی خواهی یا گسست عکاسی را پی می گیرد وبه آوازه می رسد(ازدیگرهوادران شناخته شده این جریان عکاسانی چون فرانک اوژن، گرترود کیزبیر و کلارنس اچ.وایت هستند).او سال بعد مجله «کامرا ورک» را آغاز می نهد که از 1902 تا 1917 پنجاه شماره آن انتشار می یابد.سپس با دوستان اش نمایشگاهی درباشگاه هنرهای ملی درنیویورک برگزار می کند.

استیگلیتز از 1905 تا 1917 گالری 291 را می گرداند که نام آن برگرفته ازشماره پستی این گالری در خیابان پنجم نیویورک بود.این گالری نخستین گالری از سه گالری دیگری بود که وی مدیریت اشان می کرد.او سپس خود را وقف «اینتیمیت گالری» (1925-1929) وسپس گالری «امریکن پلیس» (1929-1946) می کند.استیگلیتز به هنرمندان اروپایی بی شماری کمک می کند تا آثارشان را درامریکا به نمایش گذارند: ژرژ براک،کنستانتین برانکوزی، پل سزان،هانری ماتیس،پابلو پیکاسو،اوگوست رودن،...

آلفرد استیگلیتز در 1917 دوربینش اش رارو به آسمان می گیرد و ابرها را عکاسی می کند ومجموعه ای از خیالات کوچک شاعرانه می آفریند که با نام « معادل ها» شناخته می شوند.هفت سال بعد با جورجیا اوکیفی نقاش ازدواج می کند.او درتمام سال های فعالیت اش،همچون عکاسی مستعد وگرد آورنده بزرگ آثار آوانگارد هنری آغاز سده بیستم شناخته می شود.او با استعدادی که داشت توانست میان هنرمندان تصویرگرا و هوارداران عکاسی محض،وعکاسان و هنرمندان تجسمی آشتی ایجاد کند.وی به خاطر فعالیت های اش 150 بارجایزه گرفت...آلفرد استیگلیتز در سیزده ژوییه 1946 در لیک جورج درگذشت.