آینده گرایی

پویایی سگ درقلاده،جاکومو بالا،1912

آینده گرایی
محسن قادری

جنبش هنری ایتالیایی، ویکی ازکوشش های آوانگارد بسیاربنیادگرای آغاز سده بیستم که به پس زدن خشونت آمیزهمه سنت های فرهنگی وهنر گذشته فرا می خواند و همه دستاوردهای نو و مشخصا دستاوردهای فن آوری (چون خودرو، معماری شیشه ای، وهمانند آنها) و به ویژه ارزش های نوین ودرجایگاه نخست، پویایی وشتاب را گرامی می داشت (« خودرو خروشنده و غران بسی زیباتر ازتندیس پیروزی ساموتراس است»). آغازگر این جنبش فیلیپو ماری نتی، شاعر ایتالیایی بود که در 1908 مانیفستی را انتشار داد.این جنبش با کارهای بوچونی، کارا، روسولو، بالا، و سه ورینی، دستاوردهای فراوانی در زمینه نقاشی داشت. جنگ جهانی نخست، اوج نگره های فرا نوگرای این جنبش (ستایش جنگ) وپایان آن را رقم زد.

هرچند چنین می نمود که سینما می بایست آینده گرایان را به خود کشد و گرچه کوشش هایی نیز از سوی آنان انجام گرفت که تجربه های «فتودینامیزم» آنتون براگالیا (1916) یکی از آنها بود اما پیوند راستین این دو به درستی رخ نداد.نگره های آینده گرایی ده سال پس از پایان این جنبش،درکار یکی از جانشینان آن، زیگا ورتوف،فیلم ساز دوران شوروی، پژواک یافت.با این دیدگاه، می توان مردی با دوربین فیلم برداری (1929) را یکی از نمودهای بسیار وفادارانه آرمان آینده گرای این جنبش ونمودی از شتاب وفن آوری نوگرا برشمرد که با احساساتی گری پسا رمانتیک ناهمخوانی داشت.

فارسی: آینده گرایی،فوتوریسم یا فتوریسم به خوانش فرانسوی

French: Futurisme

English: Futurism

با نگاه به « فرهنگ نظری وانتقادی سینما» نوشته ژک اومون ومیشل مری،انتشارات ناتان،پاریس،2001