پیرنگ فیلم مردی با دوربین فیلم برداری

مردی با دوربین فیلم برداری

بیان بر روی نوار فیلم در 6 حلقه

تولید VOUFKOU

1929

چکیده یادداشت های یک فیلم بردار

پیرنگ مردی با دوربین فیلم برداری

بامشاد پور ولی

پیش درآمد

مردی با دوربین فیلم برداری بر فراز دوربینی غول پیکر می ایستد. نماهای شهر در دیدرس او به چشم می خورند. او پرده سالن نمایش فیلم را کنار می زند. سالن از زوایای گوناگون نشان داده می شود. تماشاگران سالن را پر می کنند و آپارات چی حلقه فیلم را در پروژکتور می گذارد. ارکستر آماده نواختن می شود. تاریکی همه جا را فرا می گیرد. نمایش فیلم آغاز می شود.

بخش نخست

پنجره ای نورانی به چشم می خورد. شهر همچون زن جوان خفته در بستر به خواب رفته است. پوسترهای بی جنبش گویی چون مانکن های درون ویترین ها نگرنده جهان پیرامون اند. در میدان « مارشال ها » بر روی پارچه نوشته ای نام ماکسیم گورکی به چشم می خورد. خودرویی درپی فیلم بردار به هتل می آید. راننده و مسافرش از شهر می گذرند و به سوی راه آهن می روند. از راه رسیدن قطار همزمان است با بیداری زن و شهر. دست و رو شستن زن به جارو زدن پیاده روها پیوند می خورد. گداها از خواب برمی خیزند. مغازه ها باز می شوند. در ویترین ها دستگاه های خودکار به کار می افتند. وسایل حمل ونقل از آشیان بیرون می آیند. چشم دوربین به ساق های زنی می نگرد. آیند و روند توامواها از سر گرفته می شود. فیلم بردار از جلوی پوستر فیلم « بیداری یک زن » که نخستین بار آن را به گونه کامل می بینیم می گذرد.

بخش دوم

فیلم بردار مسافرانی که از ایستگاه قطارمی آیند را دنبال می کند. ناگاه تصاویر از جنبش بازمی ایستند. الیزاوتا سه ویلووآ تدوین گر فیلم نوارهای فیلم را پیش از گذاشتن در رف ها وارسی می کند و و یادداشت برمی دارد. این سکانس با ریتم بسیار کند فیلم همخوانی دارد و سپس فیلم حرکت طبیعی خود را از سر می گیرد. پشت پیش خوان یک دفتر طلاق و ازدواج، زوج ها فرم های پیوند و جدایی را پر می کنند. تصاویر ازدواج، سوگواری وخاکسپاری به تصاویر زایمان پیوند می خورد. تک چشمی درشت و هیجان زده به شهر می نگرد. نیروهای امداد رسان به فریاد آدمی حادثه دیده می روند. باردیگر تصاویر چشم را برعدسی دوربینی که صحنه را رصد می کند نمایان می بینیم. در سالن زیبایی، دست های آرایش گران به دست های کُلفَت ها و دست های تدوین گر پیوند می خورند. فیلم بردار در زیر پوستر یک واکسی ایستاده است. تلفن چی ها سیم های تلقن را وصل می کنند. منشی ماشین نویسی می کند، نوازنده پیانو می نوازد، زن کارگر جعبه درست می کند، دست های دیگر سیگارها را بسته بندی می کنند، فیلم بردار درجعبه چوبی از فراز سد می گذرد.

بخش سوم

کشتی مسافربری راهی اودسا می شود. مردم درساحل خستگی درمی کنند. زنان شنا یاد می گیرند. برخی دیگر تن خود را گل آلود می کنند و برنامه لاغری را دنبال می کنند. جست وخیز ورزشکاران به گونه کُند گذر نمایش داده می شود. شعبده باز برای بچه ها برنامه اجرا می کند. فیلم بردار از اسب های چوبی چرخ فلک فیلم می گیرد و در مسابقه موتورسواری در پیست شرکت می کند. ورزش های گوناگون یکی از پی دیگری دیده می شوند : بسکتبال، فوتبال، پرش ارتفاع. در کافه رستوران، مردان در همراهی زنی گرم نوشیدن اند. فیلم بردار در تصویری برهم نمایی شده درون لیوان آبجوخوری دیده می شود. در باشگاه فرهنگی، از رادیو موسیقی پخش می شود. بطری ها ، قاشق ها و لیوان ها کنسرتی را بداهه نوازی می کنند. دوربین به تنهایی پیش می آید تا به تماشاگران سلام کند. در کلاس رقص، شاگردان، معلمان زن، و نوازنده ای نشان داده می شود که آنها را همراهی می کند. با پایان گرفتن رقص کلاسیک، رقص جاز آغاز می گیرد.

پی گفتار

صحنه های گوناگون فیلم دوباره در سالن سینما به نمایش درمی آیند، تصاویر شتاب می گیرند، تئاتر بلشوی دوپاره می شود، ساعت دیواری به هراس می افتد، سالن سینما و آدم های روی پرده به هم واکنش نشان می دهند، تابلوی اعلان مامور راهنمایی رانندگی با نگاه الیزاتا سه ویلووآ درهم می آمیزد. چشم نهفته بر عدسی دوربین بسته می شود.

پی گرفت

همچنین بنگرید

پیرنگ مردی با دوربین فیلم برداری

بامشاد پور ولی دانشجوی دکترای سینما وکارشناس « مقاله فیلم شده » است. پور ولی نویسنده کتاب «کریس مارکر» (انتشارات کایه دوسینما-CNDP،2003)، «گدار نُه صفر، فیلم های سال های 90 ژان لوک گدار» (انتشارات سه گیه-آرشیمبو،2006)، و « وونگ کار-وای، مدرنیته یک سینماگر آسیایی » (انتشارات آماندیه-آرشیمبو، 2007) است.